Beschreibung

Cumhuriyet öncesi baþlayan eðitimde yeniden yapılanma hareketleri, Cumhuriyetle birlikte köy enstitülerinin açılmasını netice verdi. Halkın özüne ters, kültürüne yabancı bir uygulamaydı bu... Bu konuda öyle boyutlara varıldı ki, köy enstitülerinin amacının "dinsiz nesil" yetiþtirmek olduðu düþünüldü. Ve zaman içerisinde "Cenaze yıkayacak hoca bulamıyoruz" þikayetleri yükseldi. Dinin önü iyice kesilmiþ, dini yaþamak suç olmuþtu. İnsanlara dinini öðretecek hocalar da artık parmakla sayılır hale gelmiþti. Bu ihtiyacı gidermeye yönelik birkaç göstermelik imam-hatip okulu açıldı önce. Zamanla bu okullar halk tarafından öyle sevildi ve benimsendi ki,bir bir yeni imam-hatip okulları açılmaya baþlandı ve sayıları yüzleri geçti. Derken geriye dönüþ baþladı. Bir sistem deðiþikliðiyle bu okullar neredeyse kapatılma noktasına geldi. Zaten bir sorunlar yumaðı olan eðitim sistemimiz derin bir yara daha aldı. Elinizdeki kitap, Osmanlı´nın son döneminden, günümüze kadar olan eðitim sistemimizi ele alıyor, teþhisle birlikte çözüm önerileri de sunuyor.