Beschreibung

Unutma! Allah dilerse daðlar yürür, denizler kum olur, gökyüzü dürülür, yıldızlar dökülür. Her þeyin sahibi Allah, kulunu yalnız bırakmaz. Allah'a güven, iman ipine sımsıkı sarıl, tevekkülü elden bırakma. Her þey bir adak ve bir dua ile baþladı. Meryem, Allah'a ibadet edendi. Meryem Allah'a adanmıþtı. Meryem, İmran'ın yetimi, Meryem, Hanne'nin hasreti, Meryem, Mabed'e kabul edilen ilk kız, Meryem, Mabed'in hizmetkârı, Meryem, iyilik meleði... Meryem'in baþı önde, gözleri yerdeydi. Meryem, Rabbiyle baþ baþa, O'nun yolundaydı, O'nun huzurundaydı. Elbette huzurluydu. Meryem, iffetin kendisiydi. İffet, Meryem'in her hâliydi. Gözlerinde iffet, kalbinde iffet, dilinde iffet, yürüyüþünde iffet, duruþund a iffet... Korkusuzdur Meryem. Ne ölümden, ne insanoðlundan... Tek korkusu, beklenen Mesih'e, emanete iyi bakamamak. Allah'ın Kelimesi'ni insanlıkla buluþturamamak... İmran'ın kızı, Meryem! Sen sükûtunla kazanacaksın! İlla edep, illa iffet...