Beschreibung

Ecel aðlarını kanser tümörleriyle ördü...

O, ak güvercinlerin kanadına takılıp ebed semasına nazlı bir eda ile süzülüp gitti...

Kanatlarından dökülen tüyler bizlere ayrılık yadigârı oldu...
Gözlerimizde yaþ kaldı... Yüreðimizde hasret...

Ve biz ölümü yaþadık...

Ölümün hiç de korkunç olmadıðını gördük...

Ölümün güzel yüzünü seyrettik...

Aðlarken güldük...

Ayrılırken vuslat türküleri söyledik...

Ölümü sevdik... Bediüzzaman'ın:
"Sizlere müjde! Mevt, İdam deðil, hiçlik deðil, fena deðil,
bir yer deðiþtirmektir" sözlerindeki hakikatin sırrına erdik...