Beschreibung

Sokaklar, plazalar, alıþveriþ merkezleri, indirim kuyrukları, evler, kafeler ve sosyal medya hesapları güçlü görünmeye çalıþan mutsuz insanlarla dolu.
Cep telefonlarımıza kurduðumuz sahte dünyalarımızda
her gün çift kamerayla belgeliyoruz sözde mutluluðumuzu. Gülümsüyoruz. Sevgilimiz yanımızda, þahaneyiz.
Çay fincanlarımız, þarap kadehlerimiz, kitaplarımız ve
güneþ kremlerimizle birlikte derin bir aþk uykusundayız. Sonra birden uyku kaçıyor ve ayrılık kapıyı çalıyor. Kimi,
bir sosyal medya hesabındaki fotoðrafta eski sevgilinin yeni sevgilisini iki parmaðının arasına kıstırıp büyütüyor ve bırakıyor ki küçülsün. Kimi, eski sevgiliyi kıstırıyor parmaklarının arasına. Saçlarında beyaz bir tel, bakıþlarında bir sızı, diþlerinin arasında kendisinden kalan herhangi bir artık arıyor. Bulamazsa sövüyor. Oysa sıkıntı yüksek bir duygu olan aþkta deðil, alçak bir varlık olan insanda. Çünkü insan kendi soramadıðı soruyu "o iyi mi?" diyerek hep bir baþkasına soruyor.

Ben Esila. Ben de öyle yaptım.

Özür dilerim iþim, gücüm, kudretim ve hevesim. Özür dilerim sokaklar, kafeler, barlar ve kahkahalar. Özür dilerim saðlıðım, özür dilerim dipleri çıkmıþ, boyası akmıþ, uçları kırık saçlarım. Makyaj malzemelerim, mis kokulu parfümlerim, güzel giysilerim, özür dilerim. Özür dilerim İstiklâl. Özür dilerim Hisar. Özür dilerim Kaþ. Almadıðım kaþlarım, kuruttuðum