Beschreibung

Hanefî Mezhebi'nin hadis anlayıþı günümüzde hala tartıþılan ve önemini koruyan meseleler arasındadır. Hanefîler sünnetin anlaþılması, yorumlanması ve hüküm istinbâtı konusunda temellerini Asr-ı Saâdet'ten alan bir sistem geliþtirmiþlerdir. Günümüzde mezhebin hadis usûlü kaidelerini görmezden gelerek Hanefîlerin uygulamalarını mücerret reyden ibaret gören bir yaklaþım ortaya çıkmıþtır. Bu yaklaþım karþısında Hanefîlerin naklî bilgilere verdikleri önemin ortaya konulması ve hadis usûlüne dair yöntemlerinin açıklanması önem arz etmektedir. Söz konusu problemlere bir çözüm sunmak maksadıyla kaleme alınan bu çalıþma, meseleleri hadis, hadis usûlü, fıkıh ve fıkıh usûlü ilimlerine vukûfiyeti ile tanınan İbn Âbidîn'in (1198?1252, 1783?1836) görüþ ve tatbikatı etrafında incelemeyi amaçlamaktadır.
İbn Âbidîn eþ-?âmî olarak da bilinen Muhammed Emîn İbn Âbidîn Osmanlı Devleti zamanında Þam'da yaþayan seçkin bir İslam âlimi ve hukukçusudur. Yaþadıðı zaman diliminde Hanefî fıkhının bir otoritesi sayılan İbn Âbidîn, elliden fazla eser kaleme almıþtır. Müellifin en ünlü çalıþması Reddu'l-Muhtâr ale'd-Dürri'l-Muhtâr'dır. Bu eser günümüzde Hanefî fıkhının temel kaynakları arasında sayılmaya devam etmektedir. Müellifin Hanefî fıkhında bu denli önemli bir mertebede bulunması, eserlerinin ve düþüncelerinin hadis ilmi açısından da incelenmesini gerekli hale getirmektedir. Bu çalıþma İbn Âbidîn'in hadis ilimlerine dair uygulamalarını pek çok âlimin görüþlerine arz ederek deðerlendirmeyi ve böylece İbn Âbidîn'in hadis ilmindeki yerine dair genel bir çerçeve sunmayı hedeflemektedir. Çalıþmanın konulara ilgi duyan herkese faydalı olmasını temenni ediyoruz.