Beschreibung

Bugün, ailesinden görerek yaşadığı İslam ve onun bir yorumu olan mezhebi atalar dinine çevirenler riya ve şirk çamuruna saplanmış durumdadır. Muhakkik bir zihinle tahlil edilip takip edilmeyen bir dinin ihlâsı olmaz. İhlâsı olmayan bir dinse zihnini siyasete nefsini şekavete teslim eder. Her an bu tehditle karşı karşıya olan fert, her anın hakikatini anlayacak şuurda olması gerekir. Anın hakikatini anlamayan, an içinde tahakkuk eden imtihana şahit olamaz. Zihin, her an müşahede eden yapıdadır. Eşya ve olaylar müşahidin murakabesinde olmalı ki, gaflet oluşmasın. Atalar dini, müşahede ve murakabe mahrumiyetinden doğmuş atıl bir zihnin muattal kurgusudur. Bu kurguda hareket yoktur. Kısırdöngünün sarhoşluğunda devam eder.

"Hira'yı tanımadan taklit eden zavallının Sevr'e çıkacak takati olamaz."

Şiirin sihirle yakınlığını bilen, şiire olması gereken değeri verir. Bu yakınlığın farkında olmayan, yakınlıkla ilgilenmeyen, modern-seküler- hayatın girdabında şuursuz devinimlerde bulunanlar, şiiri sihirden ayıramadığı gibi yaşadığı hayatı da anlamlandıramaz. Böyleleri nereden gelip nereye gideceğini bilmeyen yolcu gibidir.

Şiir, şuur altında bastırılmış duyguları tahrik edip şuur üstüne çıkararak duyarlılığın oluşmasına sebep tesirli sözdür. Bu tesir, bazen zihni teshir eder. Bundandır ki Peygamber-i Âlişân'ı, münkirler ilk önce "Şâir" diye tahkir etmişlerdir. Dikkat, şâirlik hakikat karşısında hakarete müstahaktır. Ancak hak söz müstesna!

Şuuru tahrik edip hakikate yönelten, hakkı hatırlatan şiir, mübah ve müstehabtır. Hatırlattığı şey nispetinde değer kazanan şiir, hatırı hoş tutup dimağa haklı lezzetler bıraktığı şey kadar pahalıdır.

ihni değil, kalbi muhatap alan şiir, duyguları, duygular da eşya ve olaylara karşı duyarlılığı tetikler. Şiir hangi duyguyu uyandırmış ve neye karşı duyarlılığa sebep olmuş ona bakmak gerekir! Bakıp görülen neyse şiirin hakikati de odur. Hakk Teâlâ, hakkı hak bilip hakka uymayı, bâtılı bâtıl bilip ondan uzaklaşmayı bizlere nasip etsin. Amin