Beschreibung

Geçmiþ yaþamının gölgeleri içinde, kaybettikleriyle yaþamayı öðrenen, ellerine bulaþan kanı yüreðinden kopan dizelerle kutsayan Devran. Destan. Bedenin arafında sıkıþıp kalmıþ, ruhu ikiye bölünmüþ bir adam ve her iki yaralı ruha da þifa olacak bir kadın.
Ben Devran,
Kaleminden satırlara aþk damlayan.
Dününü bir avuç külle sonsuzluða uðurlayan. Kalbinin atıþını hiçe sayan, canı yanan, yarasına tuz basan, yitik Devran.
Ben Destan,
Devran'ın bittiði yerde baþlayan.
Kalemini kırıp eline silah alan. Yarınını bir karıþ topraða katan. Kalbini söküp atan, can yakan, yaraları kanatan, acımasız Destan.
Aþk kurþun gibi; hedefi belli, hızı belli, izi belli. Ve bir kere izini bıraktı mı ömrü belli.