Beschreibung

Ben dedemden öðrendim bayram sevincini. Bayrama sevinmeyi, bayram etmeyi, bayram için hazırlanmayı. Onsuz geçirdiðimiz onca bayrama raðmen mutlaka anımsarım beraber yaþadıðımız bayram sabahlarını. Bayram, onunla bayram olurdu bize. Babamın iþi gereði uzakta olduðumuz bayramlar neredeyse kupkuru geçerdi ama onun yanında uyanmıþsak bir bayram sabahına hakikaten bayram olurdu bize. Hele de bütün çocuklarını toplayabilmiþse baþına deðmeyin keyfine. Oysa kendi çocukluðunu ıssız geçirmiþ bir yetimdi dedem. Belki o ıssızlıðı bize yaþatmamak içindi tüm çabası. Bir yetim ıssızlıðında büyüyen dedemin hepimizi kucaklayan neþesiydi belki bizim asıl bayramımız.

Hüseyin Hilmi Arslan, denemeleriyle gönle dokunuyor, hayatın içinden güzellikleri hatırlatıyor. Hayatı güzel kılacak vesileleri, eþikleri ve adımları anlatıyor.