Beschreibung

Zamanı geri çevirebilir misiniz ? Tabii ki hayır... Peki bundan sonrası sizin istediðiniz gibi akar mı ? Asla... Kendimizi kandırmayalım. Bazılarımızın ipleri, geçmiþ hatalarının elinde. Dizginlerimizi sıkıca tutmuþ, doludizgin piþmanlıða koþturuyorlar ömrümüzü. Peki ya aþkın verdiði acı? Aþkın acısı daima þairin yüreðinde kurar evini. Þair bundan þikayet eder mi, sorulmaz. Çünkü aþk bir boyuttur herkes geçemez. Sadakat bir hünerdir, herkes kuþanamaz. Benim yersiz yurtsuz yüreðimi ise hiç sormayın dostlarım. An olur gerçeðin elinden kaçıp bir nefeslik masallara yürürüm; an olur gerçekler canıma okurken masallar gelip tutar elimden. Baðıþlayın beni, ben bir türlü buralı olamadım. Yaþım kaç, yerim neresi olursa olsun, daima eðreti kaldıðım bu dünyada, yazarak avutuyorum kalbimi ve oyalıyorum kendimi. Vakit geçmiyor kendimi düþününce. Fakat vakit yetmiyor sevdiklerimi düþününce. Ölüme koþar adım giderken ömrümüz, bırakabileceðimiz tek mirastır satırlarımız. Dünyaya sesini bırakıp gitmek gibidir yazmak. Sesimizi baðıþlarız hayata, kaðıttan baþka herkese susarak... Herkese, fakat her þeye deðil. Haksızlıða asla ! Kimseye akıl vermek deðil derdimiz. İþ ki, hikayemiz okuyana ibret-i alem olmasa da, dudaðında bir minik tebessüm olsun. Anımsamalarda yaþar insan yalnızca. Bir de bıraktıðı kalem tozunda... Yine geldik son söze… Aþk bir mevsimse eðer, sevgili de onun deðiþmeyen kokusudur. Yüzünü yaðmura dönmüþ bir mevsimin, kokusu toprak olan sevgilim, bu sözüm sanadır. Bil ki bendeki neþ'e, acının verdiði sarhoþluktur. Ve biz, yüreklerimiz topraða ait olsa da, gökyüzüne çeviririz baþımızı daima. Zira neyi var þairin gökyüzünden baþka. Tek serveti, tek mülkü, daimi sırdaþı ve uslanmaz aþıðı… Ah ayrılıðı gözlerinden öpenler. Gözlerinizden öpen, ayrılıðın ta kendisi deðil mi ? Geldik, gidiyoruz… Sakın unutmayın, þiir olup yüreðinize düþenleri...