Beschreibung

Yeryüzünde yaþamın sona erme ihtimali anlamında, sanki her gün kıyamete biraz daha yaklaþıyormuþuz duygusu veren bir zamanda yaþıyoruz. Zizek, çoðumuzun paylaþtıðı bu duygunun üzerine gidiyor, günümüzün bunaltıcı ruh halini anlamaya çalıþıyor. Geçmiþteki bir Altın Çað'dan uzaklaþma ya da yozlaþma hikâyesi deðil bu. Geçmiþe dönmeyi, eski deðerlere tutunmayı öneren bir kurtuluþ çaðrısı da deðil. Karanlıðın ardından aydınlık günlerin geleceðine dair naif bir iyimserlik yok onun siyasal tahayyülünde.

Zamanımıza özgü dört temel mesele saptıyor: Dünyanın tümünü tehdit eden ekolojik kriz, ekonomik sistemdeki dengesizlikler, biyogenetik devrimin sonuçları ve çeþitli aralıklarla patlak veren toplumsal bölünmeler. Önceki kitaplarından da bildiðimiz gibi, hazır cevaplardan ısrarla kaçınan bir düþünür Zizek. Bu kitabında da bu dört temel meseleyi ve iliþkili çok sayıda fenomeni kendine özgü uslubuyla, Elisabeth Kübler-Ross'un beþ aþamalı keder þemasına (inkâr, öfke, pazarlık, depresyon ve kabul) karþılık gelen beþ bölümde ve dört ara fasılda tartıþıyor. Birbiri ardına gelen krizleriyle kapitalizmin ölümcül bir hastalıkla karþı karþıya olduðuna dikkat çekerek, bu durumu yaklaþan bir tehdit olarak deðil, yeni bir baþlangıç imkânı olarak düþünmeyi öneriyor. Zizek'in bütün kitap boyunca sürdürdüðü "aklın kötümserliði ile iradenin iyimserliði"ni öne çıkaran yaklaþımı, Mao'nun o meþhur sözünü hatırlatıyor: "Gökkubbenin altında büyük bir keþmekeþ var, vaziyet harika!"