Beschreibung

Slavoj Zizek'le birlikte Sloven psikanaliz okulunun kurucularından olan Mladen Dolar son yıllarda, Derrida'nın "sesmerkezcilik" teorisiyle birlikte felsefenin gündemine taþınan tartıþmaya psikanaliz cephesinden son derece özgün ve ufuk açıcı bir katkıda bulunuyor. Lacan'ın, "ses psikanalitik nesnenin (yani objet a'nın) en önde gelen cisimleniþlerinden biridir," demesine raðmen, aslında psikanalizde de bakıþ'a kıyasla hep gölgede kalmıþ bir meseleyi, ses'i önplana getiriyor Dolar.

Ses felsefi gelenekte genellikle ya bir anlam vasıtası ya da (müzikte olduðu gibi) bir estetik hayranlık kaynaðı olarak görülmüþtür. Dolar bunların yanı sıra, ses'e, düþüncenin kaldıracı olan bir nesne olarak da bakabileceðimizi iddia ediyor. Nesne olarak sesi farklı birçok düzeyde (sesin dilbilimi, sesin metafiziði, sesle beden arasındaki paradoksal iliþki, sesin etiði ve elbette vicdanın sesi, siyaset ve hukukta sesin ve þifahiliðin önemi, Freud ve Kafka'da sesin kullanımları vb.) ele alarak kapsamlı bir ses teorisi geliþtiriyor.

"Mladen Dolar'ın harika, aydınlık bir felsefi kafası var ve Lacan'ın öðretilerinin salt psikanalitik metin yorumları olmanın çok ötesine giden þeyler ürettiðini bir kez daha gösteriyor. Sese dair bu dikkate deðer inceleme bütün peþin hükümlerimizi son derece sarsıcı bir biçimde altüst ederek edebiyat ve müzik için olduðu kadar etik ve siyaset için de ciddi sonuçlar doðuruyor. Bu özgünlük ve güç, son dönemlerde pek az teorik çalıþmada görülen bir þey." — Fredric Jameson