Beschreibung

Güncelliðiyle insanı þaþırtan bu metin Merleau-Ponty'nin 1948'de yaptıðı radyo konuþmalarından oluþuyor. Kısalıðından umulmayacak bir baþarısı var: Aradan geçen altmıþ yıl boyunca yapılagelen birçok ateþli felsefi tartıþma burada son derece anlaþılır ve akıcı bir dille önceden haber veriliyor: Bilim ile diðer bilme biçimleri arasındaki iliþki; gözünü sonsuzluða diken "tanrısal" perspektiften vazgeçip daha mütevazı, daha "insanca" görme biçimlerinin peþine düþen modern resim ile bilimdeki son geliþmeler arasındaki koþutluk; insanı vücutsuz bir zihin olarak tasarlayan Kartezyen ikici bilim modelinin iflası ile birlikte nesnelerle içli dıþlı bir vücut sahibi olduðunu keþfeden, kendindeki hayvanlık, çocukluk, delilik ve ilkellikle hesaplaþma dürüstlüðünü gösterebilen bir insanlık tahayyülü...

Merleau-Ponty, akılcılıðın hegemonyasına karþı "insan deneyiminin bütün öðelerine", özellikle de hep yanıltıcı ve ikincil sayılagelmiþ "algı"ya, duyularımıza, vücudumuza hakkını vermeye çalıþan bir filozof. İçinde bulunduðumuz doðal ve kültürel dünyaya algı üzerinden nasıl sıkı sıkıya baðlı olduðumuzu serimleyen bu güzel kitabın, sanata, görmeye ve fenomenolojiye ilgi duyan okurlar kadar, siyasal alanla felsefeyi birlikte düþünenler tarafından da zevkle okunacaðını umuyoruz. Çünkü þunu söyleyen bir filozofla karþı karþıyayız: "Saf zihinlerden oluþan bir topluluk olmakla övünmeyelim artık, toplumlarımızda birbirimizle kurduðumuz iliþkilerin gerçekten ne olduðunu görelim: çoðunlukla köle-efendi iliþkileri bunlar."