Beschreibung

Modern düþüncenin klasiklerinden biri olarak, okumaya ve yazmaya odaklanmıþ bir kitap bu. Okumanın yazmak, yani "zeyil" yapmak olduðunu kabul eden Jacques Derrida'nın 1959-1966 arasındaki özgün okumalarından oluþuyor: Rousset, Foucault ve Descartes, Jabès, Levinas, Artaud, Freud, Bataille ve Lévi-Strauss hakkındaki denemelerinden.

Bu yazılar bir yandan modern düþüncenin gelenekten kopmayı amaçlamıþ akımlarının nasıl geleneksel veçheler taþıdıðını, metafizik kavramları nasıl kullandıðını gösteriyor. Bir yandan da metafizik düþüncenin "yazı"yı nasıl ve neden dil tasavvurunun dıþında bıraktıðı, bu dıþlamanın metafizik için kurucu bir iþlem olduðu üstünde duruyor.

"Sınırların arasındaki aralıkta bir yazı nöbeti" olması gereken bir yaþamdan söz ediyor Jabès. Pekâlâ Derrida için de söylenebilecek bir söz bu. Dolayısıyla yazı üzerine giriþilmiþ uzun soluklu bir fenomenoloji çalıþmasının, bir "yazı nöbeti"nin önemli parçalarının yer aldıðı söylenebilir bu kitapta. Yine Jabès'in sözleriyle:

"Kitap labirenttir. Çıktım derken, daha da dalıyorsun. Kurtulmanın imkânı yok. Yapıtı paramparça etmen gerek. Elin varmıyor bir türlü. Görüyorum nasıl da yavaþ ama emin adımlarla büyüyor korkun. Bir duvar, bir duvar daha. Kim bekliyor seni sonunda? – Hiç kimse... Adın kendi üzerine kapanmıþ, bıçaðın üzerine kapanan el gibi."

Felsefe ve sosyal bilimlerle ilgilenen okurlarımızın yanı sıra edebiyat ve genel olarak yazı veya yazmak üstüne düþünenlerin de ilgisini çekeceðine inanıyoruz.