Beschreibung

"1997-2008 arası Nepal'in baþkenti Katmandu'da yaþadım. Dünyanın tek Hindu krallıðının son on yılına, Nepal'in iç savaþına denk geldim. Sonunda Maocu gerillalar Kral'ı devirdi. Yeni cumhuriyetin ilk yıllarını gördüm. Günlük hayat Katmandu'da yine günlük hayattı. Alıþtıðımız öbür yerlerde yaþamaktan bir düzlemde pek farklı deðildi. Nepal'de ama baþka düzlemler de vardı sanki, onlar sahiden baþkaydı:

"Mesela Himalayalar. Katmandu þehrinin kuzeyinde bir uçtan bir uca altı, yedi, sekiz bin metrelik daðlar öyle duruyorlar. Bakması öyle mıknatıslı ki insan kendini daðların yüzü suyu hürmetine orda öyle bıraksa, memleketine dönmeyi unutsa þaþmamak lazım. Merhaba ve hoþçakal yerine 'İçindeki tanrıyı selamlarım,' diyoruz, nasılsın yerine de 'Pilavını yedin mi?' diye soruyoruz. İçine tanrıça girmiþ küçük bir kız çocuðunun yüzü suyu hürmetine Nepal'in ayakta durduðuna inanıyoruz.

"Ölüm mesela, aðır, karanlık bir yer deðil. Bedenimiz tapınak, aile en önemli þey, evlilik kutsal, kocalar Tanrı Viþnu'nun evimizdeki temsilcisi. Annemizle babamız bizim için neyin iyi olduðunu bizden iyi biliyor, eminiz. Yerin altında yaþayan Þahmeran'ı rahatsız etmemek için lavabodan sıcak su da dökmüyoruz.

"Duygularımızı açıða vurmak ayıp, kızgınlık göstermek karakter zayıflıðı. Karþımızdakini üzecekse doðruyu söylemek terbiyesizlik, teselli edici yalanlar bulmak erdem. Sokakta etrafımızdakileri hoþ görmek üzerine kurulu bir hayat düþünün: Trafikte þoförler burada çok küfredeceðimiz durumlarda kocaman sırıtıyorlar. Sahiden."