Beschreibung

Modernlikle birlikte mimari üretim sokaklardan fotoðraflara, filmlere, basılı yayınlara ve sergilere kaydı. Bu kaymaya paralel olarak duvarlardan ziyade imgelerle tanımlanan yeni bir mekân kavrayıþı ortaya çıktı. Modernlik böylece mahrem olanın kamusallıðı haline geldi. Modern mimarlık, mahrem ile kamusal arasındaki geleneksel iliþkiyi tamamen farklı deðerlendiriyordu: Sonuçta mekân deneyimini de kökten deðiþtirmiþ oldu.

Mahremiyet ve Kamusallık, modern mimarlık hareketinin iki önemli þahsiyetinden, Adolf Loos ve Le Corbusier'nin eserlerinden yola çıkıyor ve modern mimariyi "modern" yapanın, kitle iletiþim araçlarıyla kurduðu yeni iliþki olduðunu öne sürerek, daha önce görülmemiþ boyuttaki kitle iletiþiminin geleneksel mekân ve öznellik anlayıþlarını temelden sarstıðını savunuyor. Mimari eleþtiri de bu bakıþ farklılıðından nasibini alıyor: Colomina modern mimariyi, onu kitle kültürüyle zıtlık oluþturan bir yüksek sanat biçimi olarak düþünen konvansiyonel eleþtiriyle anlamamızın mümkün olmadıðını öne sürüyor ve tersine çevrilmiþ bir stratejiyle mimari üretimi yirminci yüzyılın kitle iletiþim sistemlerine yerleþtiriyor.

Arþivden þehre, modaya, savaþa, reklamcılıða ve müzeye kadar uzanan entelektüel bir yolculukta, mekânları algılama ve deneyimleme biçimlerimizdeki deðiþikliklerin izini süren kitap, mimari söylemi çizim, model, fotoðraf, kitap, film ve reklam gibi pek çok temsil biçiminin kesiþim noktası olarak gördüðü için, mimari nesneye, yani artık baþlı baþına bir temsil mekanizması haline gelmiþ olan "bina"ya baþka gözlerle bakmayı öneriyor.