Beschreibung

"Hayır Peder. Yanılıyorsun… Sen bir Dıþ Güç tarafından verildiði için ahlak kurallarımız olduðuna inanıyorsun. Bense ölü bedenler pis koktuðu için böyle kurallarımız olduðunu düþünüyorum… İnsan ölü bedenlerin pis kokusunu sevmiyor… Ama etrafındaki dünya öyle ki, öldürmek ve ölü bedenler üretmek zorunda kalıyor. Öldürmekten hoþlanmıyor demiyorum. Kokudan hoþlanmıyor diyorum. Çeliþkinin özü bu. Öldürme zevkini bozan nahoþ çürüme kokusu karþısında burnunu kapatmasına yol açan o dünya-dıþı gücün ne olduðunu soruyor ve cevap olarak dinlerini ve ahlak kurallarını icat edip, sinir sisteminin üst kısmının medeniyetin baþlangıcını yaratmasına izin veriyor; nihayetindeyse sadece etin bozulmasını geciktiren buzdolaplarını deðil, aynı zamanda hava sızdırmaz gaz odalarını, canlılardaki proteinleri okside eden alev makinelerini ve kokusuz, temiz atom bombalarını icat ediyor. Böylece medeniyet bir zamanlar onu doðuran þeyi bastırmanın yolunu buldu. Hayır, medeniyetimiz ateizm yüzünden deðil, ölümün kokusunun giderilmesi yüzünden intihar sürecinde."

Polonya asıllı Britanyalı yazar Stefan Themerson'ın hayatının son yıllarında kaleme aldıðı Sardalyanın Gizemi, yazarının çokyönlülüðünü ve engin birikimini yansıtan sıradıþı bir roman. Merak uyandıran olay örgüsüyle bir dedektif hikâyesini andıran ama derin felsefi diyaloglarıyla, hayata ve tarihe ayna tutan isabetli tespitleri ve toplumsal eleþtirileriyle, Öklit'e pabucunu ters giydiren teoremleri ve ince mizahıyla, herhangi bir kategoriye sokulmayı reddeden bir roman.