Beschreibung

Ahmet Berk Duman, incelikli bir yazar. Öyle görüyor, öyle yaþıyor. Bu incelik, okur olarak bizlerden bir çaba istiyor. Bu çabayı da zaten ondan emanet alıyoruz. Bize hiç ummadıðımız yerlerden, hiç ummadıðımız þeyler gösteriyor. Böylece birkaç adım geri çekilip belki de her þeyi yeniden düþünmemiz gerekiyor. Bizi þaþırtacak çok þey kalmadı mı? Belki öyledir. Yine de 10'ar Yıllık Yalnızlıklar bunun tersini gösteriyor.
Ekin Deniz Kuzu

Ahmet Berk Duman'ın þiirsel, naif bir dili var. Öyküler kiþilere, mekânlara ve nesnelere adanmıþ âdeta. Öykü kiþileri ve onların hayatları okuru kimi zaman bir anlam arayıþına kimi zaman da o þiirsel dilin etrafında gezindiði hislere teslim ediyor. Kaçımız çocukluðumuzun izlerinden kurtulmuþuzdur? Duman; çocukluk, anılar ve zaman üçgeninde bugünün gölgesinde kalmıþ insanlarına dokunup onları geçmiþin baðıyla görünür kılıyor. Öykülerde yaþanmıþlıðın izlerini taþıyan aynı zamanda ânın peþinde koþan öykü kahramanlarının varoluþ çabalarını görüyoruz.
Gülay Gökçen

Yazarın, okurla yakından iletiþim kurması her zaman risklidir. Bunu hakkıyla becerebilmesi için birçok þeyi göze alabilmesi gerekir ve bu risklerin en büyüðü ise beðenilmeme korkusudur. Bu korkuyu aþan bir yazar Ahmet Berk Duman; yazar kimliðinden, öykücü personasından ve beðenilmeme kâbusundan kendini öyle bir sıyırıp yazıyor ki, yazdıklarını bir çırpıda okumaktan baþka bir ihtimal bırakmıyor. Bir çırpıda, ılık bir güneþin altına çıkar gibi, hızlı fakat çepeçevre; Ahmet Berk Duman, sahiden sahiyi sahici yazıyor.