Beschreibung

Birden irkildi, saðma soluna þaþkın þaþkın bakındı. Yanında kimsecikler yoktu. Saçlarını parmaklarıyla karıþtırarak düþünmeye baþladı. Mendiliyle gözlerini sildi. Güneþe baktı. Neredeyse güneþ batmak üzereydi. Vaktin geçtiðini anladı. Fakat oturduðundan beri aklından geçenleri ayık olarak mı yoksa rüyasında mı gördüðünü hâlâ ayıramadı, biraz daha düþündü. Baktı ki ayıramayacak, 'ister rüyamda, ister ayık hâlimde olsun gerçeði bu ya.' Mırıldandı ve kalktı. Mecalsiz mecalsiz evin yolunu tuttu. Kafasında hâlâ aynı mesele, nefse boyun eðmek. Talihsiz kullar ve içlerinden birisi de kendisi.