Beschreibung

...Onun böyle konuþtuðunu duyunca, þimdiye kadar yüreðime aðırlık yapan bir þeyden kurtulduðumu duyumsadım. Günler geçtikçe ve kusursuz sevgi ve kusursuz güvenle birlikte gelen gerçek huzuru daha fazla tattıkça, gözyaþlarımın neþeye ve piþmanlık dolu hikâyemin bir umut þarkısına döndüðünü fark ettim.

En sonunda rahatladım ve dinlendim. Eðer bu eski otele dadadan ruhlar varsa bile, onları görmüyorum ve duvarları yıkılsa, harabeye dönse ve þanı þöhreti kalmasa da, hala onun çimen kaplı eþiðinde oturabiliyor ve kendi gölgemden baþka bir gölge görmeden hızla çürüyen koridorlarında dolaþabiliyorum; artık belim büküldü ve titrek ve kararsız adımlarımı atmama yardımcı olan küçük bastonum sayesinde sadece dik durabiliyorum.

Tanrı'nın kayrası en sonunda Happy-Go-Lucky Oteli'nin üzerine indi.