Beschreibung

ÖRT ÜSTÜME SESİNİ

ah! o sesin, su gibi, þiir gibi, bülbüle ödünç verdiðin o sesin,
ırmaðın kenarındaki o beyaz evde duymuþtum onu ilk kez,
vakit gelen ezan gibi kulaðım alıþıktı hep o sese,
rüyamdaki baþka bir ses beni uyarıyordu, ayrılık var diye,
erkenden uyandım, alıþtıðım seste ayrılık yarası vardı,
ben bu þiiri yazdıðımda sen ölmüþtün, kan-yaþı döktüm
ardından, sensizlik sarktı odama, sesin kaldı içimde…

hiçbir ses bahara taþıyamadı beni, kıþını geri al, üþüyorum,
düþündükçe içimde bir ürperti, kalan her þey yabancı bana
sesin kokuyor her gece, aðzın gökyüzündeki dolunay,
saçlarımda bıraktıðın parmak izlerin, nerede kaldı o sesin?

susmak benim kaderim oldu, yalnızlık bıraktın bana
dilimi daðda bıraktım, sesin yoksa üþüyorum, ört üstüme sesini
kuþlar gibi erken uçtun gittin, kanatlarında geri dönülmez levhası
sis gibi oturdu ayrılık acısı içime, kapanmaz bu yürek yarası
þimdi o ırmaðın kenarındaki eve dönecek olsam da artık o sesi bulamam
bir zamanlar duyduðum o güzel sesi alıp gitti bulutlar, uçup gitti o günler.