Beschreibung

Mûcize, Allah'ın kendilerini tasdik etmek amacıyla peygamberlerinin elinde yarattıðı, insanların gücünü aþan ve hiçbir þekilde benzerini yapamadıkları olaylardır. Peygamberin nübüvvetinin bilinmesinde mûcizenin zorunlu olduðunu kabul eden Mu'tezilî âlimler, yaratılmıþların faydasına olması nedeniyle peygamber göndermeyi Allah'a vâcip kabul etmiþlerdir. Onlar, Allah'ın elçisini diðer insanlardan ayrıþması maksadıyla elinde olaðanüstü bir olay ızhar etmek suretiyle doðrulaması gerektiðini ve bunun Allah'a vâcip olduðunu savunurlar. Mu'tezilî kelâmcılar, mûcize konusuna Adalet prensibi ile baðlantılı olarak nübüvvet bahislerinde, harikulade oluþu açısından da fizik teorilerinde yer verme gereði duymuþlardır. Onlar, Ehl-i Sünnet kelâmcılarından peygamberliðin ispatının tek delilinin mûcize olduðunu, bu nedenle peygamber olmayan kimseden olaðanüstü bir durumun meydana gelmeyeceðini öne sürerek ve kendilerine has mûcize sınıflaması ile farklılaþmıþlardır. Mu'tezilî kelâmcılar, mûcizeyi yalnızca Allah'ın kudretinde olan ve insanların yapabildiði türden þeklinde ikiye ayırmıþ, bu ayrımın sonucunda ilâhî müdahalenin nesneye ve insana olmak üzere iki türlü gerçekleþtiðini savunmuþlardır. Onlar, nesneye ilâhî müdahaleyi fizik teorilerine dayalı olarak açıklarken insana müdahaleyi insan fiilleri ve güdüleri baðlamında deðerlendirmiþlerdir. Evrenin oluþum ve deðiþimini farklı tabiat teorileri ile açıklasalar da Mu'tezilî düþünürlerin tamamı, mûcizenin Allah'ın doðrudan yarattıðı fiili olduðunu ve peygamberi tasdik amacıyla gerçekleþtiðini kabul ederler. Bu nedenle öne sürdükleri tabiat teorilerinden yola çıkarak mûcizeyi kabul etmediklerini iddia etmek isabetli bir görüþ deðildir.