Beschreibung

'O da sevecekti, galiba bir iþi çıktı.'

Soðuk bir Konya sabahı terk ettin beni. Sıcacık mevsim tersine döndü sen gidince. Tıpkı yokluðunda dünyanın tüm renklerinin siyahtan ibaret olduðu gibi. Benim terkediliþimi öðrenmeme ise kırkikindi yaðmurları þahit oldu.
Gittin. Dönüp bir kere bakmadın 'sen' kanayan yaralarıma. Oysa ne çok sevmiþtim seni.
Ahh, be... Çok baþka sevmiþtim seni. Çok sevmenin suç olduðunu bilemeyecek kadar çok sevmiþtim. Bakma -miþ'li konuþmama hala delicesine aþıðım sana. İsteyip de ulaþamamak nasıl bir duygudur bilmezsin sen. Hele de istediðin þey tam oldu derken ellerinin boþ kalması ne demektir onu hiç bilmezsin. Çünkü sen anca terk etmeyi bilirsin. Ama sana bir sır vereyim mi? Terk etmek sana hiç yakıþmadı.
Delirircesine özlemek, arzulamak ve ulaþamamak nedir ben bilirim. Avuçlarımın arasından kayıp giden koca bir hayata bakakalırken öðrendim bunu. Hiçbir açıklama yapmadan kayboldun ya dünyamdan, kalbim hep seni sordu bana.
'Hiç mi sevmedi,' dedi. Ben de 'Sevecekti,' dedim. 'O da sevecekti, galiba bir iþi çıktı.'