Beschreibung

Sürekli öğreniyoruz. Okullarda; okumayı, yazmayı, matematiği, dağları, ovaları, uzayı... Ve toplumdan da öğreniyoruz; oturmayı, kalkmayı, yemeği, içmeyi, gülmeyi, ağlamayı... Bunlarla birlikte, toplumu var eden tüm kurumların yardımıyla, doğduğumuz andan itibaren cinsel kimliğimizi öğreniyoruz. ŞErkek dediğin şöyle olur", Şkadın dediğin böyle yapar", diyerek bize öğretilmiş ve hatta dayatılmış kural ve kalıpları biz de çevremizde görmeyi umuyoruz. Böylece çoğu zaman farkında olmayarak, kadınlık ve erkekliğe dair bu kalıpları yeniden üretiyoruz. ŞMeltem"in hanım hanımcık bir prenses, ŞYiğit"in adı gibi atak, atılgan bir delikanlı olmasını beklemekte bir sakınca görmüyor, Şneden?" diye sormuyoruz.
Kadın ve erkek olarak, toplumsal cinsiyete dayalı farklılıklarımız iletişim biçimimizi de etkiliyor. Oturma biçimimiz, evde ve iş yerinde konuşma alışkanlıklarımız, çatışma karşısında tutumlarımız, hatta birbirimize bakışımız bile toplumsal cinsiyet kalıplarına göre biçimleniyor. Tıpkı iki kişilik bir dans gibi kadın ve erkek olarak iletişimimizde birbirimizin adımlarına uyum sağlamaya çalışıyoruz ve bu hiç de kolay değil...