Beschreibung

Fakir Baykurt, öykülerinde köy yaþamının sertliði, yoksulluk, cahillik, taassup, batıl inanç, sömürü gibi sorunları ele alarak köylünün maddi ve manevi dünyasını toplumsalcı ve gerçekçi bir bakıþtan iþliyor. Gözlemlerden, canlı tanıklıklardan yola çıkan yazar, günlük konuþma dilini öyküye taþıyarak zaman zaman mizahi bir dil kullanıyor; bürokrasinin çarkları arasında sıkıþan ama içinde de bir umudu barındıran "sıradan insanı", yaþadıðı yerin atmosferiyle birlikte çarpıcı bir biçimde betimliyor.

İlk basımı 1982'de yapılan Gece Vardiyası'nı yeniden okurla buluþturuyoruz:

Altı yaralının en aðırıydı Bektaþ. Köylüsü Muharrem, bir anda gitmiþti. On dört yıldır yan yana çalıþıyorlardı. Ama araları yoktu. Politik görüþleri uyuþmadıðı için sık sık tartıþıyorlardı. Tartıþmaları kavgaya dönüyordu. Þöyle böyle derken Almanya'da on yedi yılları geçip gitmiþti. Bir süre içinde Muharrem'in Allaha inancı artmıþtı.Namaza abdese daha çok dikkat eder olmuþtu. Karılarını, çocuklarını getirmeden önce Bekâr İþçiler Heimi'nde bir odada ancak dört ay kalabildiler birlikte. Ayrıldılar. Muharrem Bektaþ'a, "Koyu solcusun!.." diyordu. Bektaþ da ona, "Yıllardır ocaklarda çalıþtıðın için kafan kömürlenmiþ, iþlemiyor!.." diye karþılık veriyordu. İliþkileri gün geçtikçe serteliyordu.

Baygındı þimdi. Bilincinin derinlerinde bir yerlere takılıp kalmıþtı. O anda ayılsa, kafasında kazanın oluþ biçimini bulurdu mutlaka. Bin metre kalınlıktaki yerkabuðunun olanca aðırlıðı "Hıþþþtaaaak!.." diye çöküvermiþti açmanın ucunda. Yaþadıðı sürece acılı bir resim gibi kalacaktı o sahne kafasında. Gaz tenekesi büyüklüðünde bir kaya, Albert Hartwick'in baþının yarısını alıp geçmiþti. Kaya parçası, beynin kalan yarısını da yoðurt dolu bir tası oyar gibi oymuþtu. Eðer yaþarsa Bektaþ, bu görünümü anımsayıp cinnetler geçirecekti. Köylüsü Muharrem'in sadece sað kolu kalmıþtı dıþarda. Dindar gövdesini kayalar saniyede yamyassı etmiþti.