Beschreibung

Fakir Baykurt, öykülerinde köy yaþamının sertliði, yoksulluk, cahillik, taassup, batıl inanç, sömürü gibi sorunları ele alarak köylünün maddi ve manevi dünyasını toplumsalcı ve gerçekçi bir bakıþtan iþliyor. Gözlemlerden, canlı tanıklıklardan yola çıkan yazar, günlük konuþma dilini öyküye taþıyarak zaman zaman mizahi bir dil kullanıyor; bürokrasinin çarkları arasında sıkıþan ama içinde de bir umudu barındıran Þsıradan insanı", yaþadıðı yerin atmosferiyle birlikte çarpıcı bir biçimde betimliyor.

İlk basımı 1982'de yapılan Barıþ Çöreði'ni yeniden okurla buluþturuyoruz:

?Türküz efendim..." dedim.
?Neden Türkçe konuþmuyorsunuz madem?"
Aaaa! Kadın eni konu sıkıþtırıyor! Elinden gelse polis çaðırıp teslim edecek bizi.
??u oðlanlardan sıkıldık teyze!" demek de iþimize gelmedi tabii. ÞBiz Almanya'dayız. Türkçemiz o kadar iyi deðil. O yüzden Almanca konuþuyoruz..." dedim, hem de babamın öðütlediði gibi biraz da alttan aldım.
?Üç buçuk gün Almanya'ya gitmekle, aslınızı ne tez unuttunuz? İnsan ana yurdunu, ana dilini böyle aþaðılara mı iter? Ayıp deðil mi?"
?Ama orada derslerimiz Almanca!"
?Olsun! Gene de Türkçe konuþacaksınız!"
Eli çantalı, erkek yapılı bayan bize orada uzun bir konferans verdi. Biraz alçak sesle konuþsa gene neyse. Baðırıyordu. Eridim, asfaltın yarıklarından yerin dibine süzüldüm. Þapır þapır dökmeye baþladım gözyaþlarımı. Bu arada Gürsel Mahallesinin otobüsü gelip geçmiþ, ayırdında olmamıþız.
Geç vakit Fuat amcagile geldik. Aðla Allah aðla. Necmiye de aðlıyor, ben de aðlıyorum. Almanya'da diken üstünde,Türkiye'de diken üstünde. Okulda ardımız önümüz, dört yönümüz kapalı. Belki yarın iþçi de olmadan, oradan itilmiþ, burada basacak yer bulamamıþ, sersem tavuklar gibi, ne olacaðız biz?