Beschreibung

Dursun Akçam'ın ilk öykü kitabı olan Maral'da, Doðu Anadolu köylüsünün tüyler ürpertici yaþamının ele alındıðı öyküler yer alıyor. Akçam, baþat özelliði olan gözlemlerini kurmacaya taþıyor; çocukluðunun geçtiði coðrafyadaki kadının, erkeðin, çocuðun yaþamak zorunda olduðu insanlık dıþı koþulları aktarırken, ince ironisiyle dinî-ahlakî saplantıları ve trajikomik durumları da dile getiriyor.

Maral'daki öyküler, konu, kiþi, yer olarak birbiriyle ilintili: Ölmezler köyünde yaþayanların yoksulluk sorunları ile onu aþma eylemleri, bir "anlatı bütünlüðü" oluþturuyor.

Akþam namazı epeyce geçmiþti. Çıralı odun evi aydınlatıyordu. Çorbasını içen çocuklar, yere serili hasırın üstünde yatıþtılar. Maral'ın son dünyası Memet, anasını yatırmadan kessen yatmazdı. Ocaðın önünde kedinin kulaklarını çekiyordu. Kedi de maskaralık yapıyor, Memet'le oynuyordu. Büyük kız Fatma, çay kıyısında bulduðu boncukları bir ipe geçirmeye çalıþıyordu. Çocuk hevesi iþte! Yarın güneþ ıþıðında dizip sonra da takıp takıþtırsaydı olmaz mıydı? Çıralı odun yine söndü. Fatma üfledi, üfledi, yanmadı. Duman gözlerini yaktı; aðzına, burnuna doldu. Sarsıla sarsıla geriye giderken baþı direðe çarptı:
"Seni, ev gibi ellere kalasın!" dedi.
"Ne oldu kız, niye dikkat etmedin?" Yetiþti anası, kolundan kaldırdı:
"Aðlama balama kurban, aðlama! Yarın gün ıþıðında takarsın."
Çıralı odun tutuþtu, ana-kız ocaðın baþına yeniden oturdular. Fatma yine boncuklarıyla uðraþtı. Maral entarisini çıkardı, uyuyan çocukların üstüne örttü...
(Maral)

İçindekiler

- Zozan
- Aþaðı Mahalle'nin Aðaları
- Tahsil
- Kara Kâðıt
- Begi Aga
- Kaka
- Alo Efendi
- Tiyatora Kızı
- Eko
- Þahin Efendi
- Kınalı
- Küpeli Cefer
- Zaloðlu
- Maral