Beschreibung

Ali Balkız, Büyümek İstedim adlı ilk romanının devamı ancak ayrı bir roman olarak da okunabilecek olan Burası Ulus Dediler'de yine ele avuca sıðmaz Gollik Ali'nin büyüme serüvenini þiirli bir dille anlatıyor. Bu kez okumak için þehre gelen Gollik Ali ortaokul öðrencisidir ve öðretmen olmak için engelleri, yaþam zorluklarını bir bir aþmaktadır, hem okur hem çalıþır; bir yandan da dönemin siyasî-sosyal yapısını anlamaya çalıþır. Ali Balkız büyümekte olan bir yeni yetmeyi karakter olarak romanın eksenine oturtmakla birlikte, 27 Mayıs 1960'ın hemen sonrasının atmosferini, zaman zaman mezhep farklılıðının kutuplaþtıðı bir Anadolu þehrinde, yer yer günümüze de göndermeler yaparak ayrıntılarıyla betimliyor. Zamanı çoktu. Bugün iki mahalle dolaþtı. Gide gide yolu o meydana çıktı. Kendi de þaþırdı. Bu meydana ben nereden geldim diye. Vakit neredeyse öðlene doðruydu. Heykelin gölgesine oturdu. Camekanını önüne koydu. Parasını vekalan simitlerini, tavuk sütlerini saymaya hesap yapmaya baþladı. 'Allah etmesin ben bu okulu bitirince hesapçı olacaðım öyle mi" diye düþünse de; hesap tutmadı. Yeni baþtan... Say say... 'Arkadaþ tutmuyor hesap, bir þey oldu.' dedi içinden. 'Ne oldu? Bir þey iþte ama ne...' Sabahtan bu yana girip çıktıðı sokakları aklından bir daha bir daha geçirdi. Kime ne sattı ne aldı ne verdi bir daha bir daha bulamadı. 'Galiba, ben bu camekan kolumda oraya buraya müþteri bakarken bir hırsız bu camekanın arkaya düþen kapaðını açıp simitlerimi çalmıþ. Ben þimdi Mürþit Usta'ya nasıl hesap verecem... Zözöð'e nasıl hesap verecem... Ula arkadaþ... Buðdayı tavuðu malı davarı her bir þeyi günler boyu gece gündüz dıþardadır köylünün. Kimse kimsenin bir þeyini çalmaz. Þehir demek ki baþka... Türkücü boþuna mı diyor; Hadi gel köyümüze geri dönelim, Fadime'nin düðününde halay çekelim.'