Beschreibung

Abdullah b. Abbas 'İnsanları ve cinleri bana ibadet etsinler diye yarattım.' mealindeki ayet-i kerimede geçen 'İbadet etsinler diye' ifadesini 'Beni bilsinler-tanısınlar' diye tefsir edince, Müslümanlar çok önemli bir bakıþ açısı kazandı. Bu bakıþ açısı ibadet ile marifet arasındaki iliþkiye dairdi. İbn Abbas bu yorumuna gerekçe olarak 'Tanımadan ibadet edilmez' diye gerekçe gösterdi. Sûfiler ibadet ile marifet, sonra marifet ile ilahi sevgi arasında irtibat kurarak ibadet üzerindeki konuþmaları artırdılar. İbadet marifetin sebebi iken marifet daha çok ibadetin ve Allah'ı sevmenin sebebidir.
Namaz insanın yeryüzünde halife olarak yaratılmıþ olmasının idrakini saðlayan asıl ibadettir. İnsan namaz ile yeryüzüne niçin gönderildiðini, Allah ile iliþkisini, bütün varlıklar içindeki yerini 'zevk' yoluyla öðrenir. İbnü'l-Arabî 'namaz kılan' anlamındaki 'musalli' kelimesinin bir anlamının 'yarıþta ikinci gelen' olduðunu hatırlatır. Bunun anlamı açıktır: İnsan varlıkta ikinci olandır. Asıl olan Allah karþısında ikinci olan insan! Namaz bunu anlamak demektir. Elinizdeki kitap İbnü'l-Arabî'nin Fütûhât-ı Mekkiyye'sinin 3 ve 4. cildinde yer alan 35-47. Kısımlar ile 69. bölümü muhteva etmektedir.