Beschreibung

"Bu yol nereye gider?" diye sorabilir insan."Yolda ne gördün?" diye de sorar.

Daha doðuda olsaydık eðer, þu soruyu sorarlardı sana: "Yol nedir?"

Belki de ona, "Her gün bir yoldur" diye yanıt verirdin. Magma aylık dergi, her ay bir yoldur onun için.

Yola çıkan yola dönüþür. İyi yola çıkan iyi döner.

Kendi içinden geçmeyen hiçbir yol, gerçek yol deðildir.

Tıpkı kendi içinde yapılmayan hiçbir tırmanıþın tırmanıþ olmadıðı gibi.

İnsan kendi daðına tırmanır, kendi keçiyolunu adımlar. Bu yüzdendir ki yol bitmez. Bu yüzdendir ki aynı yol yoktur. Likya Yolu deðiþir, sen deðiþirsin, haritadaki iz deðiþmez, ama sendeki izler deðiþir. Bu yüzdendir ki, Magma'nın yolcusu Altuð Þenel, defalar defa yürür Likya Yolu'nu.

Yolu en iyi bilenin en çok bildiði þey, aslında yolun bilinmediðidir. Likya Yolu asfalt deðildir, yıkık Likya kalıntıları arasında tüm zamanlara doðru yürüyüþe geçer insan. Yol tüm zamanlara gidiyorsa yoldur. Aynı izlerin üzerine basar yolcu, aynı izi izler, aynı iþaretleri gözler, ama yol aynı deðildir. Sen deðiþirsin, dere tepe deðiþir, gök deðiþir. Seni aynı yola çeken his de zaten budur. Aynı yolun asla aynı kalmayan manzarası. Aynı kalsa bile sen onu yeni görmüþsündür. Çünkü sen aynı kalmamıþsındır. Yaþam yoldur, bunu en çok yolda anlarsın.

- Özcan Yüksek