Beschreibung

"Evet, eminim. Yemin ederim ki, tek baþına Þah İsmail'in ordusuna karþı yürümekten korkmayan bu yiðit kiþi galip ordusunun ortasında, kendisini ziyarete gelen birkaç kiþiden korkuyordu. Niçin? Neden? Merakla bekledim. Otaðın perdesi açıldı. Sessiz, gölge gibi üç kiþi içeri girdi. Dimdik yürüyorlardı. Baþlarına siyah sarıklar sarmıþlar, omuzlarından topuklarına kadar uzanan yine siyah cübbeler giymiþlerdi. Üçünün de ince kıvırcık sakalları altın rengindeydi. Gözleri garip bir ıþık ile parlıyordu. Otaðın ortasına kadar gelip durdular. İki adım daha atsaydılar Selim Han'ın gürzü baþlarında patlayacaktı. Sultan'da en tehlikeli anlarda görmediðim bir huzursuzluk fark ediliyordu. Dimdik oturmuþ, gözleri þimþek çakıyordu.
"İçlerinden biri koynundan bir kese çıkartıp, içinden ömrümde görmediðim büyüklükte, gayet kıymetli bir zümrüt taþ aldı. İlerleyip, zümrüdü Sultan'ın ayak bastıðı yastıðın üzerine bıraktı. Hilafsız, bu taþ iri bir yumurtadan daha büyüktü. Elçi geri geri gitti ve selis bir Türkçeyle: 'Ey, Garb'ın en büyük Sultan'ı Sana bu kıymetsiz hediyeyi Þark aleminin en kudretli sultanı olan Efendim, Sahib-i Âzâm...'"