Beschreibung

Kahveci Murtaza, yaþına bakmadan Az Þekerli kahve isteyen þu heyecanlı gencin notunu veriyor: 'Sen þoför moför deðilsin! Sen âþık¬sın bizim köyden birine.'
İþte tatlı tatlı konuþmalarıyla insana yaþamayı sevdiren küçük insanlardan oluþan bir aile Haydarpaþa vapurunu bekliyor; Hikâye Peþinde'ki Sait Faik de onlarla beraber. Fakat o, istasyonda kalacak zira 'Her gün yüzlerce tren binlerce hikâye getiriyor, binlerce hikâye alıp gidiyor.'
Dostu Yani'ye hitap ettiði Kalinikhta ise kitaptaki hikâyelerin en lirik olanı. Bilmem ki saf þiir desek mübalaða etmiþ olur muyuz?
?u Kıraathaneler'i aylak yataðı deyip geçmemeli. Onlar halk irfanının nüvelendiði birer fakülte hatta öfkelerimizin, kaygılarımızın giderildiði terapi mekânlarıdır Sait Faik'in nazarında. Mesela bir balıkçı oltasının düðümlerini atmayı hiçbir fakültede tahsil edemezsiniz. Oysa bir balıkçı kah¬vesinde kocaman, nasırlı bir balıkçı eli size bunu iki dakikada öðretir.
Kuduz vakalarının önünü almak isteyen Kaymakam'ın emri kesindir: Çöpçü Mehmet ya mahallenin gayet saðlıklı köpeði Fındık'ı zehirleyecek yahut geleceðe dair hayallerine veda edip köyüne dönecektir. Onun bu ikilem karþısındaki vicdan muhasebesine tanıklık etmeye ne dersiniz?