Beschreibung

'Felsefe! Felsefeye ihtiyacımız var! Nietzsche gibi filozoflar olmalıyız biz de. Banliyönün filozofları! Wokingham filozofları! Thames Vadisi filozofları! Her þeyi ama her þeyi sorgulamalıyız. Hiçbir þeyi rahat bırakmamalıyız. Taþları yuvarlamalıyız; kendi taþlarımızı! Kendi bedenlerimizde yeniden doðmak için!'

Lars Iyer felsefeyi dünyayla, hayatla ve kendileriyle baþ etmenin bir aracı olarak gören bir grup öðrenciyle Nietzsche'yi, kendine özgü romancılık üslubuyla banliyödeki sıradan bir lisede buluþturuyor. Bu romanda karakterler dönüþmüyor; düþünüyor, takılıyor, tekrar ediyor. Betimlemelerin yerini fikirler, sahnelerin yerini konuþmalar, anlatının yeriniyse sürekli geri dönen bir varoluþ sorusu alıyor.

Iyer ironiyi felsefeyle, gündelik hayatı entelektüel gerilimle ustalıkla kaynaþtırırken erken yaþta düþünmenin yarattıðı o tuhaf sıkıþmayı görünür kılıyor: fazla bilinç, fazla ironi, fazla farkındalık. Nietzsche'nin bir rehberden çok soruları çoðaltan, kesinlikleri daðıtan bir eþlikçi olarak rol aldıðı bu roman, anlamın çöktüðü bir dünyada düþünmeye devam etmenin bir erdem deðil, neredeyse kaçınılmaz bir talihsizlik olduðunu öne sürüyor. Teselli vaat etmeden, çözüm önermeden, okurunu rahatlatmadan ısrarla soruyor:
Anlamın kalmadıðı bir dünyada düþünmeye neden ve nasıl devam edeceðiz?