Beschreibung

Gerek belli baþlı tabiatçı veya maddeci karakteri taþıyan fizikçiler (physikoi), yani
hemen hemen bütün bir İyonyalılar ve atomcular gerek idealist bir karakter arz eden
matematikçiler (mathematikoi), yani Fisagorascılar hatta Elealılar'la Sofistler arasında
büyük ayrılıkların baþ göstermesiyle her þeyin sarsıldıðı, bir yandan da duraklı veya
sürekli, daimî veya mutlak bir varlık ve düzene karþı gerçeklin hareket hâlinde, sonsuz
bir akıþ ve deðiþiklik içinde kaldıðı, bunun neticesi olarak da zihinleri bir göreciliðin,
bir þüpheciliðin, bir inkârcılık ve hiççiliðin sardıðı bir zamanda; "bilme"yi mümkün
kılan, ilme vücut veren, hakikatin varlıðını ve bunun bulunabileceðini, iþleyiþ ve
mahsullerini tahlil ve tenkit eden bir düþünce ilminin araþtırılması gerekiyordu. Burada
aklın ve temayüllerini, rolünü ve haklarını tanımak zarureti kendini hissettiriyordu.
İþte Aristo'nun böyle bir çevrede, bu türlü þartlar ortasında ve altında görüþlerini ortaya
koymayı, düþüncelerini geliþtirip bir sistem içinde bunları yerleþtirmeyi üzerine
aldıðını görüyoruz.
Hamdi Ragıp Atademir