Beschreibung

Batı Kafkasya'nın yerli halklarından Çerkesler, 1864'deki Büyük Sürgün'ün ardından Anadolu'ya adım attılar. Büyük savaþlar yaþayan, felaketlere maruz kalan, evleri, ocakları yakılıp yıkılan Çerkesler, yuvalarını, anavatanlarını geride bırakıp yeni bir hayata uyum saðlamak zorundaydılar. Ancak nerede yaþamak zorunda kalırlarsa kalsınlar, kültürlerini, törelerini, gelenek ve göreneklerini unutmamak, kuþaktan kuþaða aktarmak için çaba harcamayı ihmal etmediler. Hafızaların tazeliðini korumak için anıların gücünden yararlanmak gerekiyordu. Bunun için hikâyeler anlatmak, anlatılan hikâyeleri kaydetmek, dolaþıma sürmek þarttı. Onlar da hiç durmadan hikâyeler anlattılar; hikâyeler de paylaþıldıkça büyüdü, anlam kazandı.

Kafkasya'dan göç eden bir Çerkes ailesinin ferdi olan Erol Gergin de Haçeþ Hikâyeleri'nde samimi bir dille kendisinin ve halkının hikâyesini anlatıyor. Köyünden, aile büyüklerinden, arkadaþlarından, komþularından yola çıkarak Çerkes efsanelerine, masallarına uzanıyor. Haçeþ Hikâyeleri, birbirinden ilginç portreler, þaþırtıcı olaylar ve anekdotlar içeriyor. Kiþisel anılarını halkının tarihine içkin kılmayı baþaran Gergin, Uzunyayla'ya, Uzunyayla'da yaþamaya dair bir resim ortaya çıkarıyor. Misafir evi anlamına gelen haçeþine buyur ettiði okurları Çerkeslerin sosyal hayatı hakkında fikir sahibi olmaya çaðırıyor.