Beschreibung

İslam ilim geleneðinin temel direklerinden biri olan fıkıh, nesilden nesile aktarılan ve geliþtirilen bir mirasın ürünüdür. Bu mirası sonraki nesillere aktarmak ve farklı bakıþ açılarıyla zenginleþtirmek amacıyla fıkıh âlimleri tarafından kaleme alınan eserler, fıkhın farklı yazım türlerinin ortaya çıkmasına zemin hazırlamıþtır. Fakihler, fıkhın zengin mirasını farklı amaç ve yöntemlerle ele alarak çeþitli eserler kaleme almıþlardır. Bu eserler, metinlerin açıklıða kavuþturulması, eðitim amacıyla özetlenmesi, kenarlarına notlar düþülmesi ya da nazmedilmesi gibi çeþitli nedenlerle telif edilmiþtir. Fıkıh literatüründe fıkhın alt disiplinleri olarak adlandırılan bu türlerden biri de 'el-Eþbâh ve'n-nezâir' geleneðidir. Bu gelenek, fıkhî birikimi farklılık ve benzerlikler temelinde inceleyerek hükümlerin dayandıðı temel ilkeleri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Elinizdeki bu çalıþma, 'Eþbâh ve'n-nezâir' geleneðinin fıkıh literatüründeki yerini ve önemini incelemeyi ve bu geleneðin önde gelen temsilcilerinden olan Celâlüddîn es-Süyûtî'nin el-Eþbâh ve'n-nezâir adlı eserini, kapsamlı bir þekilde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu baðlamda çalıþmada öncelikle 'Eþbâh ve'n-nezâir'in kavramsal analizi ve tarihsel geliþimi ele alınacaktır. Ardından Süyûtî'nin el-Eþbâh'ında benimsediði yöntem ve kullandıðı kaynaklar incelenecek ve eserde geçen ıstılahlara açıklık getirilecektir. Son olarak Süyûtî'nin el-Eþbâh'ının kavâid-i fıkhiyye açısından önemi deðerlendirilecektir.