Beschreibung

Wittgenstein'ın zamanımızın bir kahramanı olduğunu söylemek absurt olmaz. Fakat onun hangi sebeple
kahraman olduğunu, kendisinin bu sebebi nasıl arz ettiğini ve kendini, sözunu verdiği benzeri görulmemiş
eylemin bir çeşit spekulatif kustahlıkla kötu bir biçimde maskelenmiş imkânsızlığı içinde nasıl kaybettiğini
dikkatlice incelemek gerekir.
Anti-felsefe, Fransız duşunur Alain Badiou'nun özellikle Wittgenstein, Nietzsche ve Lacan uzerine
kurguladığı yapıcı bir başkaldırı sistemidir. Buna göre anti-filozof da çağına ve onun ötesine seslenebilen,
yerleşik duzenin muhafazasını sağlamakla değil, çeşitli edimlerle etki alanını dönuşturmekle yukumlu bir
figurdur. O, her daim aslında felsefenin doğasında olan rahatsız tavır içindedir. Hiçbir ortamda
alçakgönullu olamaz. Sözu, otoriter ve baştan çıkarıcıdır. Kendisi nasılsa dile getirdiği şey de öyledir.
Wittgenstein'ın Anti-Felsefesi, Badiou'nun anti-felsefe ve anti-filozof kavramlarını açıkladığı bir dizi
konferansının çeşitli başlıklar ve izlekler ile kitaplaşmış halidir. Badiou, iki ana başlıktan oluşan kitabın ilk
bölumunde, tabiri caizse, felsefenin onurunu Hegel'den, Descartes'tan, Ansiklopedistlerden, hatta
Althusser'den alıp Pascal, Rousseau, Kierkegaard, Nietzsche, Lacan gibi isimlere veriyor ve bu dönuşumu
Wittgenstein'ın anahtar konumu ekseninde inceliyor. İkinci bölumde ise savaş, siper, sungu ve surgun
arasında dilini ve sesini bulan Wittgenstein'ın retoriğinin nasıl oluştuğunu onun Tractacus'u ve Felsefi
Soruşturmalar'ı uzerinden ele alıyor.
Wittgenstein ve onun anti-felsefesi, özgun dilinden çevirisiyle okuruyla buluşuyor.