Beschreibung

Okuma yazma bilmezliðin büsbütün bir erkek hastalıðı olduðunu da düþünüyorum. Kadınlar genelde daha fazla okuyor, daha fazla yazıyorlar. Mektup örneðin. Karısına sürekli hiçbir þey anlamadıðını ve aptal biri olduðunu söyleyen koca, tüm resmi evrakların kadınlar tarafından doldurulduðunun bilincindedir. Aynı kadın, kocasının uzak yerlerdeki akrabalarından doðum gününde aldıðı hediye için bir þeyler yazarak teþekkür eder. Aynı kadın genellikle çocuklarına masallar anlatır. Ailelerde, babalardan çok annelerin ‘Dinleyin!' deyip bir þeyler okuduðu dikkatimi çekiyor. Eski zamanlarda olduðu gibi okuma ve yazma yine sadece erkeklere öðretilmiþ olsaydı, edebiyatın þimdiye kadar çoktan ölmüþ olacaðına inanıyorum. Tabii ki çocuðunu sürekli okuma ediminde gören cahil babanın huzursuzluðu, oðlunun kadınsı olacaðı, gerçek bir erkek olmayacaðı, zayıf yetiþeceði korkusuyla baðıntılıdır. Oðullarını baskıcı bir eðitimden uzak tutan ve kitap okumaları için onlara izin veren, onlara sabreden ve onları babalarına karþı koruyan ve savunan hep annelerdir.