Beschreibung

Kur'ân'ın dili Arapçadır. Bu meþhur önermenin yanlıþ olduðu söylenemez; bununla birlikte doðru olması da ancak duraðan bir hakikate mutabık olmasıyla mümkündür. Halbuki dil, sürekli olarak deðiþime uðramakta; zamana ve mekâna göre farklılık göstermektedir. O halde bu önermeye karþılık zihinlerde belirmesi gereken soru þudur: Hangi Arapça? Bilindiði üzere Kur'ân'ın ilk muhatapları, on dört asır önce Mekke ve Medine civarında yaþayan insanlardır. Dolayısıyla Kur'ân'ın doðru anlaþılması, bu insanların konuþtuðu dile ulaþılmasına baðlıdır. Ancak ne yazık ki bu dile dair nüzul dönemi kaynaklı veriler son derece sınırlıdır. Bu durumda dildeki deðiþimden asgari düzeyde etkilenmek için nüzul dönemine en yakın verilere ulaþmak gerekmektedir. Bu minvalde nüzul dönemine yakın olan bir dil verisinin uzak olan verilere göre daha deðerli olduðu tezini ileri süren bu eser, Kur'ân'ın anlamının ilk ve en eski izlerine hangi kaynaklardan ulaþılacaðını tespit ederek bu kaynakların nasıl kullanılacaðına ve verilerin nasıl deðerlendirilmesi gerektiðine dair bir metot önerisinde bulunmaktadır.