Beschreibung

O gece, daha gözleri bile açılmamıþ þehzadesini, kıymetli taþlarla süslü
beþiðinin içinde, hatta Eyüp Sultan Camii'nde düzenlenecek törenle Hz Osman'ın ünlü kılıcını
kuþanırken tasavvur etmiþti. O gece, þehzadesinin cülûs törenini hayal ettikçe, neþesiz yıldızlar
bile ona pırıl pırıl görünmüþtü. İþte on sekiz koca yılın ardından hayali gerçek olmuþtu. Hânedan
artık onun evlâtlarından devam edecekti. Valide Handan Sultan, Mahfirûze, Sultan Osman, Deli
Mustafa, onun akılsız annesi... Hepsinin hayali gözünün önünden birer birer geçti...
Gülümsedi... Kurdu kurda boðdurmuþtu... Yeþil gözlerini salona çevirdi. Bu dairenin duvarları
da haremdeki dairelerin çoðunda olduðu gibi, birbirinden harika, üzerlerinde lâle, karanfil, yaprak
desenleri bulunan çinilerle kaplıydı. Çinilerdeki mavi renkler o kadar tatlı ve canlıydı ki, insan
kendini çiçeklerle bezenmiþ bir bahçede sanırdı. Odada kalın mavi kadife perdeler vardı.
Kenarlarına altın sarısı sırmalarla süsler yapılmıþtı. Câriyeler, altın þamdanların mumlarını çoktan
yakmıþ, salonu loþ bir aydınlık kaplamıþtı.