Beschreibung

Edebiyatta bitaraf olan, yalnız kalem ve kağıttır. İnsanı sevmek, hiçbir mana ifade etmez. Döğuşen insanlardan bir tarafı seveceksin. 'Sınıfların mucadelesi' ve 'insanın tabiatıyla mucadelesi' diye iki buyuk kavganın içindesin. Kurşun kalemde kemiklerim, stilomda kanım var. Kemal Tahir, romanlarında olduğu gibi öykulerinde de tarih ve toplumun kulturel birikimine dayanan, kurtarıcı unsur olarak nitelediği, yerli ve çok yönlu bir gerçekçiliğin peşindedir. Onun için; marazlarıyla, erdemleriyle, alışkanlıklarıyla, âdetleriyle; özellikle de milletin dunya göruşu olarak tanımladığı diliyle Göl İnsanları'nı ve/veya Turk köylusunu anlamak; Turkiye'yi anlamak demektir. Turk insanını çözumleme çabasının olağanustu urunleri olan bu öykuler, Kemal Tahir'in özellikle Çankırı, Çorum ve Kırşehir Cezaevlerinde Anadolu insanıyla karşılaşmalarının ilk sonuçlarıdır, denilebilir. Cezaevi deneyimi onu Anadolu'nun çıplak, yalınkat gerçeğiyle karşılaştırmış, böylece edebiyat onun mucadele silahı haline gelmeye başlamıştır. Göl İnsanları'nda Çoban Ali, Kondurma Siyaseti, Arabacı, Nam Uğruna gibi öykuleriyle Anadolu'daki farklı toplumsal kesimlerin hayata ve dunyaya bakışını hayranlık uyandıran bir