Beschreibung

"Hayat, birbiri ardına eklenen an'lardan ibaret ve hayatın, o anda hissettiðin kadardır" diyor Levent Þık ve ekliyor "bir tüketme serüvenine dönen gündelik yaþam her gidenle bir tel daha alır saçından ve birkaç renk birden yüzünden. Vazgeçmen istenir her þeyinden, en çok da özünden. Teslim olduðun an ıssızlaþırsın aniden ve mahkûm olduðun yalnızlık sahillerde kol gezmeye baþlar. O sahiller de yalnızları bekler aslında. Boþ bankları, sahipsiz dalgaları ve bıçak gibi kesici rüzgârlarıyla." Ne þanslıdır denize kıyısı olan insanlar, denize bıraktıkları yalnızlıkları; tuzlu bir kokuyla daðılır gider tüm þehre. Bazen Alsancak Garında, bir trenden iner yalnızlık. Kapı açılır rengarenk bir İzmir kokusu selamlar her zerreni; derin bir nefes alır devam edersin. Bildiðin kokudur bu, korkmazsın. Elini cebine kor, içine içine ilerlersin. İzmir'in kokusu soðuk bile olsa sımsıcak sarar bildiðin. Yaþamın sunduðu her þeyde bir anlam bulmaya heves eden yazar Camdaki İzler ve Sır isimli eserlerinden sonra bu kez "Üçüncü Þık"la uzaklardaki bir pencereden bakıyor gündelik hayata.