Beschreibung

Çiçeklerin, evlerin, uykuların, ölümlerin, loþ odaların, babaların ve yolculukların motif olduðu öykülerde sıradan insanların içsel sızılarını okuyacaksınız. Kendinizden izler bulacaðınız hikâyelerde yaþamın getirdiklerine karþı baþa çıkma telaþımızın farklı oluþuna raðmen yanılgıya giriftar oluþumuzla, yenilgiyi kabulleniþimizle, insan oluþumuzla bir noktada buluþtuðumuza tanık olacaksınız. Suçu sanki kendisi iþlemiþ gibi mahcupken, konu komþunun duyup duymadıðını merak ediyordu. Þikâyetini geri çekmeyeceðini söylediði adamla yine her zamanki gibi barıþacak, kaldıkları yerden yaþama devam edeceklerdi. Bunun yıllardır böyle olduðunu mahalledeki kadınlardan duydum. Çay yudumlarının arasına sıkıþtırılmıþ dedikodu olarak. Bir dudak bükülmesi eþliðinde. Bir kurabiye niyetine yiyiverdi komþular. Her baharda Kadir'in saksıları deðiþtirip, balkonu bahara çevirirken içeriyi zaman zaman tarumar edeceðini biliyorduk ama 6 Þubat sabahı balkonun da bahçenin de daðılacaðını bilmiyorduk. Biz az biliyor çok konuþuyorduk. Biz komþulardık. Biz pencere diplerinden gözetlerken dinleyenlerdik. Sandıklarımızla hep yanıldık.