Beschreibung

Aþk, içinde eksik barındıracak kadar zenginmiþ. Bugün anladım... Aþk, onun gözlerine bakıp ömrünü seyretmekmiþ. Aþk, güneþli bir kıþ sabahında onun gözyaþlarıyla ıslanmakmıþ... Yüreðinde sevgi ve aþk taþıyan insanlar bir uçurumun kenarında top oynayan iki çocuk gibidirler. Ölümlerine de hayatlarına da o denli yakın. Kâh "yakan top" dediler aþk oyununun adına ve canlarını yaktılar birbirlerinin, kâh aþaðı kaçan topa "kim attıysa alsın" dediler, bencili oldular sözde sevgilerinin... Yüreðinde sevgi ve aþk taþıyan insanlar sonsuz umutsuzluðun kurbanı oldular; gelir diye bekledikçe eridiler ve bittiler. Aslında ne kolaydı gözlerinin daldıðı yerden birlikte çıkmak, ne kolaydı sözcüklerin sustuðu yerden þefkatli bakıþlarla devam etmek. Zor olan ömrüne layık olan ömrü bulmak, zor olan o ömrü birlikte yaþamak. İyisiyle kötüsüyle, karanlıðıyla ve aydınlıðıyla güller döþenen rüya bahçelerinde, bülbül olmayı baþarmak. Piþmanlıklar yaþamamak için þimdi kalkın ve o çok sevdiðiniz yüreðe sarılın. Çünkü mezar taþları sarılmak için çok soðuklar. Çünkü topraklar sevdiklerimizin üzerini örtmek için çok kalınlar. Onu üþütmez ama sizin ciðerinizi yakar. Þimdi kalkın ve çiçeklere aþkınızı fısıldayın, eminim ki bir gün o çiçekler solsa bile kucaklandıðı andaki hisler hep taze kalacaktır... Þimdi kalkın ve ona kaleminizin mürekkebi bitene kadar þiirler yazın. Çünkü þiirleri sadece âþıklar yazar. Herkes kendi aþkını anlatsa da acı ortaktır, acı aynıdır, acı mısralarda, kafiyelerde, þairin adında saklıdır... Siz bir kıta yazarsınız, o okuyup kıtalarda dolaþır. Bu yüzdendir dünyalar kadar çok seviyorum, dememiz. Mısralar kıtayı oluþturur, kıtalar da dünyayı... Gel hadi, þiirlerimin arasında dolaþıp dünyayı birlikte keþfedelim sevgilim...