Beschreibung

Boþnak askeri Saffet, yirmi yaþında ölen kız kardeþinin mezarına bir demet Saraybosna kırmızısı gül bırakıyor. Belleði onu gerilere, çocukluðuna götürüyor. Evlerindeki çocuk odasında uyku zamanı geldiðinde, kardeþinin ona anlattıðı masalları anımsıyor. Kırmızı güllerden çevreye müthiþ bir masal kokusu yayılıyor. Dayanamayıp gülleri koklamak için eðiliyor Saffet. Birden, sabahki yaðmur yüzünden kayganlaþan toprakta dengesini yitirip, yere yuvarlanıyor. Çamurun içinde sırtüstü yatarken, savaþın yırttıðı gökyüzüne bakarak söyleniyor: "Bir asker gül koklamak için bile eðilmemeli." Ötelerde, mezarlıðı gören yüksek bir yapının tepesindeki Sırp tetikçi, hedefinin bir anda ortadan yok olmasına sinirlenip aðzındaki sigarayı yere tükürüyor. Ve tüfeðin dürbününe gözünü dayayarak yeni bir kurban aramaya baþlıyor kendine.