Beschreibung

Türkiye 2000 yılından bu yana, F Tipi Hapishanelerin inþasıyla beraber, hapishaneler konusunda oldukça ciddi bir yeniden inþa sürecinin içerisindedir. Açılan, kapatılan ve yeniden düzenlenen hapishaneler ile birlikte mimari olarak yapısal bir dönüþüm gerçekleþtirilmekte, koðuþ esasına göre inþa edilmiþ hapishaneler tasfiye edilirken "oda sistemi" hakim mimari tarz haline gelmektedir. Aynı süreçte, bu yeniden inþa sürecini anlamlandırmaya yardımcı olacak iki önemli geliþme daha yaþanmaktadır. Bunlardan ilki artan kriminalizasyon süreci ikincisi ise mahpus sayısında görülen artıþtır. Böylesi bir süreçte geçmiþten bugüne bütünlüklü bir bakıþı ortaya koymak ve hapishanelerin patolojik yapısına vurgu yaparak Türkiye hapishanelerini tartıþmaya açmak benim gibi uzun süre zorunlu katılımcı gözlem yapmıþ birisi için kaçınılmaması gereken bir zorunluluk ve sorumluluktu.

Elinizde tuttuðunuz kitap üç bölümden oluþuyor. İlk bölümde hapishaneler konusunda kullanılan kavramlar ele alınıyor ve Türkiye hapishanelerinin ve mahpuslarının genel tablosu çıkarılmaya çalıþılıyor. Kitabın ikinci bölümünde ise mimari, yasalar, söylem ve pratikteki deðiþim ve dönüþümler dikkate alınarak Osmanlı'dan günümüze hapishaneler tarihinin üç döneme ayrılabileceði savunuluyor. Üçüncü bölümde ise kitaba adını da veren "pataloji"ye dikkat çekiliyor ve hapishanelerin patolojik kurumlar olduðu iddiası öne sürülerek "iyileþtirme" yaklaþımının eleþtirisinin gerçekleþtiriliyor.

Hapishanelerin patolojik yapısının tartıþılmasına ve özellikle de Türkiye hapishanelerinin eleþtirisine ufak da olsa bir katkı dahi sunabilirse, bu kitap baþarılı olmuþ demektir.
-Mustafa Eren-