Beschreibung

XVII. yüzyılın yetiþtirdiði en büyük Osmanlı bilginlerinden biri olan Kâtip Çelebi tüm eserlerinde akla ve müspet ilimlere yer vermiþtir. Çaðının baðnazlıðından sıyrılarak, baþkalarının halkı birbirine düþürecek bir kavga haline getirdiði konular hakkında doðru yolu gösteren odur. Doðruyu bulmaya ve göstermeye çalıþırken kalemine hâkim olan güç tarafsızlıðından gelir. Hükümlerinde kullandıðı terazinin kefesine hislerini, arkadaþlıklarını koymaktan uzak durmuþ, söyleyeceklerini açıkça söylemiþtir. Onu ilgilendiren kiþiler deðil fikirlerdir.

Kâtip Çelebi zamanında din adamları iki gruba ayrılarak hiçbir dinsel, bilimsel ve pratik deðeri bulunmayan bazı konuları tartıþıyor, birbirlerine acımasızca hücum ediyor, hatta cahil halkı da yanlarına çekerek fitne çıkarıyor, buna da "din ve ilim" diyorlardı. İki gruptan birinin baþında Halvetiye tarikatına mensup Sivasî Efendi, öbürünün baþındaysa Birgivî´nin talebelerinden ders almıþ olan Kadızâde bulunuyordu. Kavga bir medrese-tekke, müderris-þeyh, molla-derviþ boðuþması halini almıþtı. Mîzânü´l-Hakk iþte bu ortamda yazılmıþtır. Müspet ilimlerin gerekliliðine dair bir giriþle baþlayan eser yirmi bir konuyu ele almaktadır...

Kabalcı Yayınevi bu küçük, ama önemli eserin Orhan Þaik Gökyay ve Süleyman Uludað tarafından yapılan iki ayrı çevirisini ve Osmanlıcasını okurlara ve araþtırmacılara bir arada sunuyor.