Beschreibung

Tüm bu fotoðraflara bakınca ve bu kısa, ama koca hayatı gözden geçirince bir þey fark ettim.
Aslında yaptıðımız þey halı dokumak.
Attıðımız her adım.
Yaptıðımız her iyilik, her kötülük birer ilmek.
Unutulur gider sanıyoruz.
Oysa halının üzerine iþleniyor.
Halı bittiðinde bakıyoruz üstüne, herþey görünüyor.
Doðrular, yanlıþlar, hatalar, sevaplar.

Birde kimimiz kilim dokuyoruz, kimimiz ipek halılar. Kiminde büyük emek var; kimi makine halısı gibi, pek bedavadan, özensiz yapılmıþ.

Tek yaptıðımız halı dokumak.

Ancak bitince görürsünüz dokuduðunuz halı güzel mi, temiz mi. Baþkalarına yarayacak mı? Yoksa kullan ve at mı olacak.
Bu halıların yüzlerce yıllık olanı, sonsuza kadar yaþayacak olanları var. Leonardo Da Vinci'nin, Piri Reis'in halıları gibi.

Babamınki belki yüzlerce yıl yaþamayacak.

Ama bu kadar güzel dokunmuþ, üstü bu kadar insani desenlerle bezeli, birde bu kadar güzel kokan çok az halı gördüm ben.

O markalı, cicili bicili, havalı, pahalı, ama çarçabuk kir tutan, iki yılda atılan halılara benzemiyor. Çoluk çocuðunu, evini ortada bırakıp maceraya kaçanlara hiç benzemiyor.

Tam bir kök boyalı Yaðcı Bedir. Sizler için küçük, emek harcamıþ, ufak hatalar desenlerin güzelliði arasında kaybolmuþ. Benim gözümde ise uçan halı.

Bu sabah uyandıðımda yastıðımın altında plastik tabanca, þerif yıldızı ve kemer buldum. Þerif olduðum gündü gerçekten. Beni masallardaki gibi uçurdu, en deðerli saatlerini bana ayırdı ve maceralar yaþattı bana.

Þimdi fark ediyorum, benim babam uçan halıydı.

Aslan Babam.