Beschreibung

İlk kitabı Kilim'den sonra bu kez Örtü'yle selamlıyor okuru Uður Demircan. Öykülerinde sır örtüleri her yanı sarıyor, aralıksız yaðan kar kanın, kayıpların üstünü örtüyor ve piþmanlıklar sertçe dokunmuþ kızgın bir kum örtüsü kadar can yakıyor. Günah kuyularına atılan kapkara taþların gizledikleriyle, serin suların son verdiði özlemlerle çiziyor kahramanlarını. Kavuran, donduran, boðucu ve aðır kumaþların altında, gerçeklikten kaçmadan oynatıyor kalemini.

'Koyu yeþil ve bulanık bir karanlık içindeydi artık Efe. Hızla kaçan hava baloncukları arasından yukarı baktı, hareketli bir cam bölme vardı sanki birkaç metre üstünde. Daha aydınlıktı orası. Dalgaları tersten görüyordu, aydınlıðın hızla karardıðını da. Batıyor, yukarı çıkamıyordu. İlk kez yakalandıðı fırtına yüzünden paniklemiþ, battıktan sonra korkuyla çırpınmıþ ama fayda etmemiþti. Koyu yeþil ve daha da bulanık bir karanlık içinde yavaþça salınıyordu þimdi.