Beschreibung

Yasemin, Ali ve Eren; istedikleri gibi bir hayata baþlamak umuduyla yeni bir þehre, Berlin'e tutunan üç arkadaþ. İstanbul'u arkalarında bıraksalar da, kendilerini sanki hep ona aitmiþ gibi hissettikleri 'sarı binanın üçüncü katındaki loþ evde', İstanbul'un 'yaþattıkları' da onlarla birlikte. Barbaros Altuð, kalemin politik gücünü, dostluðun iyileþtirici gücüyle harmanlayarak kuruyor romanını. biz burada iyiyiz, bir kaçıþ Þve elbette sıðınıþ? hikâyesi.

'Köprünün giriþinde polisin kurduðu barikat dayanamamıþtı; bazısı ev terlikleriyle sokaða fırlayan insanlara yolda yenileri katılmıþ, uzaktan bakıldıðında hepsi tek bir büyük kütle olarak görünen, oysa her biri o âna kadar birbirinin belki farkında bile olmadan, bambaþka hayatlar süren insanlar sabahın karanlıðında köprünün üzerinden hep beraber yürüyerek Taksim'e ulaþmaya çalıþıyorlardı. Deniz gördüklerini anlatırken gözlerimiz yaþarıyor, bunu çaktırmamak için gözlerimizi kaçırıyor, yutkunarak kendimizi tutmaya çalıþıyorduk. O anlattıkça gözlerimiz dolmaya devam etti. Bir süre sonra kimse kendiliðinden akan yaþları umursamaz oldu; birbirimizi görmüyor gibi davransak da hepimiz aðlıyorduk. Yalnız deðildik; burada, bu parkta bizi yalnızlaþtırmaya, itmeye, yok etmeye çalıþanlara direnirken sesimizi duyan, bizi anlayanlar vardı iþte. O zaman bunun yeteceðini düþünüyorduk demek.