Beschreibung

'(…) Bizim mitolojimiz, hem içeride hem dıþarıda olan sonsuz uzay ve ıþıða ait olmalı. Gece kelebekleri gibi, onun çekici büyüsüne kapılmıþız, dıþarıya, Ay'a doðru uçuyoruz ve aynı zamanda da içeri doðru uçuyoruz. Bizim kendi gezegenimizde bütün ayırt edici ufuklar daðıldı. Artık sevgimizi eve ait kılarak baþkasına saldırganlık besleyemeyiz; çünkü bu ‘Uzaygemisi Dünya'da artık, baþka bir yer yok ve baþkalarından veya baþka bir yerden söz edip bunları öðreten bir mitoloji bu zamanın gereklerini karþılayamaz.

Baþtaki sorumuza geri dönelim: yeni mitoloji nedir – veya ne olmalı?

Eski, sonsuz, ebedi, ‘öznel anlamıyla' ne anımsanan bir geçmiþ ne de tasarlanan bir geleceðe ait olmadan þiirsel olarak yenilenen ve insan soyu yaþadıkça hep böyle kalacak olan mitoloji, þimdi, ‘halkların' dalkavukluðunun deðil, kendini bilen insanların, bu güzel gezegende kendilerine bir yer edinmek için kavga eden egoların deðil, eþit biçimde Baþıboþ Zihnin merkezi olan, ufuk olmadan her biri kendi yolunda hep birlikte uyananların mitolojisi olacak.' (Joseph Campbell)